Արսենալ 0-0 Չելսի

Այս խաղն ինձ հիշեցրեց Մոուրինյոի մադրիդյան ժամանակաշրջանի Կլասսիկոները․ մրցակիցը վերահսկում է գնդակն ու փորձում ստեղծագործել դաշտի կենտրոնում, իսկ Մոուրինյոի տղաները հագեցնում են դաշտի կենտրոնը՝ փորձելով ավելի շատ խանգարել մրցակցին, քան ստեղծել սեփական խաղը։ Արդյունքում Չելսին ուներ արագ ու վտանգավոր հակագրոհների հնարավորություն, բայց Մերտեսակերի փայլուն դիրքային խաղը (եթե մինչ այս մրցաշրջանը լսեի Մերտեսակերի փայլուն դիրքային խաղ արտահայտությունը, պարզապես կժպտայի) և Վոլլկոտի արաջ նահանջը սպանում էին Ազարի եզրային խաղը, ինչի արդյունքը եղավ 32-րդ րոպեին Ազարի փափուկ փոխանցումը կենտրոնով և Լեմպարդի կողմից վերին դարպասաձողի ստուգումը։
36-րդ րոպե, և չնշանակված 11 մետրանոց արդեն Չելսիի դարպասի մոտ։
2-րդ խաղակեսում վտանգավոր դրվագների քչությունը չազդեց խաղի լարվածության վրա ու Մոուրինյոն կարողացավ չպարտվել Վենգերին 10-րդ անգամ։

Վիլաշ Բոաշը հեռացավ,ավելի ճիշտ հեռացվեց.

Անգլիայում բոլորը բռնցքամարտիկ են  ուժեղ թե թույլ.Սակայն  համարյա բոլոր հարվածները այս տարի ընդում էր պարոն Բոաշը. Եվ ինչպես սպասելի էր նա հեռացավ.
  Երկրորդ <<Յուրահատուկ>>-ը  կարիերան սկսեց <<Պորտու>>-յում.  Բոլորն էլ նորմալ ընդունեցին Բոաշին և նրա մեջ միակ առանձնահատուկ բանը այն էր ,որ եղել էր առանձնահատուկի օգնականը.Սակայն երբ սկսվեց մրցաշրջանը բոլորը հասկացան ,որ Բոաշը լավ է յուրացրել Մոուրինյոյի դասերը.
  Մոտենում էր մրցաշրջանի կարևորագույն խաղը Պորտուգալական <<Էլ Կլասիկոն>>.  <<Բենֆիկա>>-յի հետ խաղում Բոաշի թիմը խաղաց լավագույն խաղը նրա ղեկավարությամբ .Ով կմտածեր որ Բոաշի թիմը հինգ անպատասխան գնդակ կուղարկի <<արծիվների>>  դարպասը. Բոաշը գոհ էր տղաների  խաղից, իսկ մարզադաշտ վանկարկում էր<<Vilas Boas. TWO SPECIAL ONE>>.Սրանից Բոաշը ոգևորվեց և որոշեց կրկնել  Մոուրի սխրանքը.Ստացվեց մասամբ .<<Պորտուն>> և իր մարզիչը նվաճեցին փոքր Եվրոպան.Առաջնության ավարտից մի քանի տուր առաջ <<Պորտու>>-ն նվաճում ունեցավ նաև սեփական արայում. <<Պորտու>>-ն նվաճեց  երկրի չեմպիոնի տիտղոսը <<Բեենֆիկա>>-յից միավորների ահռելի հեռավորության վրա.Եվ մի օր Բոաշը զանգ ստացավ .Մի այլազգի  տղամարդ կոտրատված անգլերենով նրան հարցրեց
 _Ցանկանում եք մարզել <<Չելսի>>-ն?
 Պատասխանը եղավ <<Այո>>.Իհարկե .Հիմարություն կլիներ մերժել Աբրային.Եվ Բոաշը մի լավ Պորտուգալիային ցտեսության խոսքեր նվիրելուց հետո ժամանեց Լոնդոն. Եվ Եվրոպան խելագարվեց .Յուրահատուկ  2-ը ծնվեց .
 Սակայն պարզվեց որ ոչ բոլորս ենք Վանգա կամ Նաստրադամուս.Դեռ Վիլաշի ժամանակը չէր .Դժվար բան է փոխարինել Անչիին .Սակայն Բոաշը գնաց այդ քայլին.
    Սկզբում պարտությունները լուրջ չէին ընդունվում .Սակայն հետո պարտությունները շարունակվելով վերածվեցին մի յուրահատուկ ֆուտբոլային <<Սանտա Բարբարա>>-յի.Երկպագուների  համբերության բաժակը լցվեց .Աբրան դեռ համբերում էր ......
Սակայն Աբրան էլ քարից չէ.<<Նապոլի>>-ի հետ խաղից հետո այն նույն ձայնը հարցրեց .
_Ցանկանում եք այլևս չմարզել <<Չելսի>>-ն .
 Պատասխանը եղավ <<Այո>> .Աբրային մերժելը դժվար է.....Բոաշը հեռացավ Լոնդոնից.
   Հեռացավ ,սակայն վերադարձավ .Վերադարձավ լոնդոնյան մյուս ակումբ  <<Թոթենհեմ>>.   Սկսեց ոչ այնքան վատ  .<<Թոթենհեմը>> նորմալ դիրք ուներ աղուսյակում և երբեմն  հաղթում էր գրանդներին.Սակայն այս տարի  դժոխային սկսվեց . Թիմը պարտվում էր շատ ,իսկ աղյուսակում ուղակի սլանում էր դեպի հատակը.Հեռացման մասին առաջին լուրը ստացվեց <<Յունայթեդ>>-ի հետ խաղից անմիջապես առաջ.Եվ թիմը խաղաց մարզչի համար և առաջին անգամ  նորմալ  խաղ ցուցադրեց. Թվում էր թե......Սակայն......
Անգլիայում բոլորը բռնցքամարտիկ են  ուժեղ թե թույլ.Սակայն  համարյա բոլոր հարվածները այս տարի ընդում էր պարոն Բոաշը. Եվ ինչպես սպասելի էր նա հեռացավ.
 Նա այժմյան ֆուտբոլային աշխարհի աբսուրդն է .Անշուշտ ունի պոտենցիալ սակայն օգտագործել այն կարծես անկարող է. Սակայն չլինենք հոռետես և հավատանք նրա հաջողությանը չէ որ նրան ուսուցանել է նույն ինքը Ժ.ՄՈՈՒՐԻՆՅՈՆ.

Մանչեստեր Սիթի 6-3 Արսենալ

    Արսենալի առաջատարությունն ու Սիթիի հավաքած թափը առիթ էին տալիս համարել այս խաղը չեմպիոնության երկու հիմնական թեկնածուների ուժերի հակամարտություն։
    Արսենալի երկարատև դիրքային գրոհների ժամանակ վառ ընդգծվում էր Պելլեգրինիի ձեռագիրը․ երկու խիտ գծով պաշտպանվող 8 ֆուտբոլիստներ և բոլորից կտրված Ագուերո ու Նեգրեդո, որոնց փնտրում էին երկար փոխանցումներով, իսկ հարձակվողները հարվածի պահ չգտնելու դեպքում գրոհին միացնում էին արագ եզրերը և չհոգնող Տուրեին։
    32-րդ րոպեին Ուոլլկոտի խփած գնդակը ևս մեկ անգամ ապացուցեց, որ 40 միլիոնանոց Ֆերնանդինյոն չի կորաղանում ցեմենտել խորքից միացող գրոհները, իսկ Յայա Տուրեն, թեև հանճարեղ խաղ է ցուցադրում, ինչը երևաց մասնավորապես Սիթիի 2-րդ գոլի ժամանակ, հաճախ մոռանում է պաշտպանական ֆունկցիաների մասին։
  Միայն այն փաստը, որ հանդիպումը կայանալու էր Սիթիի հարկի տակ, կասկած չէր թողնում, որ հենց «քաղաքայիններն» են հանդիպման ֆավորիտը, և հենց վերջիններս էլ, առաջին րոպեներից ինտենսիվ պայքարի անցնելով, արդեն 13-րդ րոպեին հաղթում էին 1-0 հաշվով․ անկյունայինի արդյունքում գեղեցիկ հարվածով խաղի հաշիվը բացեց Ագուերոն, ով փայլուն մարզավիճակում է գտնվում և նույնիսկ չկենտրոնանալով 11 մետրանոցի նշակետի շրջակայքում՝ հանդիսանում է իր թիմի հարձակման առաջատարը։
    Եվս մեկ սխալ 51-րդ րոպեին, և քաղաքայինները հաղթում էին 3-1։ Այդ վայրկյանից ի վեր կասկած չմնաց, որ Վենգերի թիմը կպարտվի այսօր, և նույնիսկ Ուոլլկոտի երկրորդ գոլը չհասցրեց ինտրիգ մտցնի խաղի մեջ։
    Չեմպիոնական դիմակայությունը ցույց տվեց, որ Սիթին ահռելի պոտենցիալ ունի, որի իրագործման դեպքում, Պելլեգրինին կհաղթի ոչ միայն Անգլիայի առաջնությունը, այլև Չեմպիոնների լիգան, իսկ Արսենալը, ցուցադրելով շատ հարմոնիկ խաղ առջևի գծում, ունի ուժեղ հենակետայինի կարիք, քանի որ Ֆլամինին չունի չեմպիոնական ամբիցիաներին համապատասխան տվյալներ։
    Արդյունքում 6-3` Սիթին ուժեղ է ուղիղ երկու անգամ, և լոնդոնցիների առավելությունը մրցակիցների նկատմամբ կրճատվեց 3 միավորով։