Տրանսֆերներ․ Անժի⤵ Դինամո⤴․ Թոթթեհեմի ու Արսենալի աստղային նորեկները

Անժին վերանվանվո՞ւմ է Դինամո

Մոսկվայի Դինամոն կարծես որոշել է գնել ողջ Անժին․ ավելի վաղ Կոկորին-Դենիսով-Ժիրկով եռյակին այսօր միացան նաև Անժիի հիմնական դարպասապահ Գաբուլովն ու լավագույն ռուս երիտասարդ կիսապաշտպաններից մեկը՝ Ալեքսեյ Իոնովը։ Առաջինի համար Անժին ստանալու է 7, իսկ երկրորդի համար՝ 5 միլիոն եվրո։ Անժիի պաշտպանության հույսն էլ՝ Կրիս
տոֆեր Սամբան այսօր ամենայն հավանականությամբ մոտակա ժամերի ընթացքում կմիանա Դինամոյում ձևավորվող Մախաչկալայից գաղթածների «սփյուռքին»։ Փաստորեն այս տարվա Անժիի չեմպիոնական ամբիցիաները Դինամոն որոշեց վերցնել իր վրա: Իսկ Անժին, շարունակակելով իր աստղազերծումն ու համեստացումը, հրաժարվեց նաև Սամուել Էտո'ոյի ծառայություններին՝ զիջելով կամերունացուն Չելսիին։ Լոնդոնյան թիմի հետ պայմանագիրը նախատեսված է մեկ տարվա համար՝ համաձայն որի հարձակվողը կստանա 7 մլն ֆունտ (Անժիյում ստացվող 17-ի փոխարեն)։

Թոթթենհեմը պատրաստվում է Բեյլի հեռանալուն

Վստահ եմ, որ Բեյլի տեղափոխության պատմությունը վաղուց արդեն բոլորին հոգնեցրել է, թեև Թոթթենհեմի տրանսֆերային ակտիվությունը միանշանակ խոսում է այն մասին, որ ուելսցին այս ամառ կհեռանա թիմից․ ակնհայտորեն գումար չխնայելով՝ լոնդոնցիները բավական երիտասարդացնում են իրենց կազմը՝ միաժ
ամանակ երկարացնելով փոխարինողների նստարանը։ Ակումբն արդեն հասցրել է այս ամառ ծախսել 108 մլն եվրո նոր ֆուտբոլիստներ ձեռք բերելու նպատակով։ Պաուլինյոին, Սոլդադոին, Շադլիին ու Կապուեին միացան նաև ռումինացի կենտրանական պաշտպան Վլադ Չիրիչեսը՝ 9,5 միլիոնի դիմաց Ստաուայից տեղափոխվելով, ու Ռոմայի նախորդ մրցաշրջանի լավագույն խաղացողներից մեկը՝ արգենտինացի եզրային հարձակվող Էրիկ Լամելան։ Քսանմեկամյա Լամելան, ով խաղում է Բեյլի դիրքում, արժեցել է լոնդոնցիներին ուղիղ 30 մլն եվրո։ Կարևոր է նշել նաև, որ Նասեր Շադլին նույնպես ձախ եզրային հարձակվող է ու արդեն հասցրել է իր որակյալ խաղը ցուցադրել Թոթթենհեմի կազմում։ Դժվար թե Վիլլաշ-Բոաշը այդ երկուսին ձեռք է բերել փոխարինողների նստարանի համար։

Արսենալի «աստղային» նորեկը

Բոլորը բողոքում են «կանոնիրների» տրանսֆերային պասիվությունից, իսկ Վենգերը շարունակում է պնդել, որ Արսենալը մինչ սեպտեմբեր կհասցնի մի-երկու աստղային ֆուտբոլիստի հրավիրել թիմ։ Եվ ահա վերջապես իրականացա՛վ․․․․․
Ամռան սկզբին առանց թիմ մնացած Ֆլամինին երեկ պաշտոնապես դարձավ Արսենալի երկրորդ նորեկը։ Հատկանշական է, որ ֆրանսիացին նույնպես Լոնդոն է տեղափոխվել անվճար։ Արսենալի երկրպագուներին էլ մնում է հուսալ, որ ակումբը կհասցնի մինչ տրասֆերային պատուհանի ավարտը ճիշտ օգտագործել այն գումարը, որը հատկացված է կազմը ուժեղացնելու նպատակով։

Բարսան Իսպանիայի սուպերգավաթակիր․ Բարսելոնա 0-0 Ատլետիկո Մադրիդ

    Առաջին խաղում գերազանց պրեսինգ ցուցադրած մադրիդցիները շարունակեցին  նույն ֆուտբոլը ցուցադրել նաև Նոու Կամպում։ Պաշտպանվելիս առանց լուրջ սխալների գործելու հետ մեկտեղ Դիեգո Սիմեոնեյի տղաների խաղում չկար գիտակցված արագ հակագրոհների այն քանակությունը, որոնք առաջին խաղում անհանգստացնում էին Բարսայի կենտրոնական պաշտպաններին։
    Բարսան նույնպես շատ բան էր փոխել իր խաղում՝ դասեր քաղելով Վիսենտե Կալդեռոնում անցկացրած հանդիպումից։ Առաջին րոպեներից Լեո Մեսսին շատ ակտիվ սկսեց՝ հստակ ցույց տալով, որ վնասվածքը լիովին բուժված է, բայց Բարսայի առաջատարը խորքից էր գործում և Ալվեշի ու Ալեքսիսի հետ միասին կատալոնացիների գրոհի աջ եզրը դարձնում էր գերհագեցած, ինչը, բացի չիլիացուն խաղից կտրելուց, ուրիշ «օգուտ» չէր տալիս։ Ձախ կողմից գործող Նեյմարին էլ անհատապես հսկում էին՝ զրկելով տարածություն ստանալու հնարավորությունից, և այդ պայմաններում Ալբան հաճախ հայտվում էր մրցակցի դարպասին ավելի մոտ, քան Բարսայի աստղային նորեկը։ Ընդհանուր առմամբ բրազիլացին չի կարող իր ցուցադրած խաղից գոհ մնալ, և առաջին խաղում իր թիմի միակ գոլը խփած ֆուտբոլիստը այսօր աչքի ընկավ միայն հավասարակշռությունը րոպեն մեկ կորցնելով։ Կենտրոնում հարձակվողի բացակայությունն էլ Մարտինոի թիմի խաղը դարձնում էր անատամ ու հանգեցնում էր դարպասին ուղղված հարվածների սուղության։
    Հանդիպման 80-րդ րոպեին էլ կարմիր քարտ ստացավ ողջ խաղը շատ ակտիվ անցկացրած Ֆիլիպե Լուիսը՝ Դանի Ալվեշի հետ արմունկով նմանապես ակտիվ պայքարելով։ Ամբողջ խաղի ընթացքում բավական կոպիտ խաղ ցուցադրած մադրիդցիները խաղավերջում անցան վա-բանկ խաղի ու 89-րդ րոպեին պատժվեցին 11 մետրանոցով, որը Մեսսին անհաջող իրացրեց՝ հզոր հարվածով ստուգելով դարպասի վերին ձողի ամրությունը։ Եվս մեկ կարմիր քարտ էլ մրցավար Բորբալանը 91-րդ ցույց տվեց մինչ այդ փոխարինված Արդա Թուրանին։  0-0 ավարտված խաղը ճիշտ է պարգևեց Տատա Մարտինոյին առաջին տիտղոսը՝ Բարսայի գլխավոր մարզչի կարգավիճակում, բայց դժվար թե ինչ-որ մեկը գոհ մնաց կատալոնական թիմի խաղից։

Յուգոսլավիայի ազգային հավաքական

    Երբ հիշում ենք սերբ ու խորվաթ աստղերին ու նկատում ենք, որ սերբերին հարձակման թափ չի հերիքում, իսկ խորվաթներին ստաբիլ պաշտպանություն ու դարպասապահ, ակամայից գիտակցում ենք, թե ինչ հզոր միավոր կկազմեր Յուգոսլավիայի հավաքականը՝ այդ պետության գոյության պայմաններում։ Սերբիայի, Չերնոգորիայի, Խորվաթիայի, Սլովենիայի, Մակեդոնիայի, Բոսնիայի ու Հերզեգովինայի միացյալ թիմը ի զորու կլիներ հաղթել ցանկացած մրցակցի։
    Դարպասապահներ՝ Սամիր Հանդանովիչ (Ինտեր), Ասմիր Բեգովիչ (Սթոք Սիթի)
    Պաշտպաններ՝ Սավիչ (Ֆիորենտինա), Իվանովիչ (Չելսի), Նաստասիչ (Ման․ Սիթի), Սուբոտիչ (Բորուսսիա Դ․), Վիդիչ (Ման․ Յունայթեդ), Կոլարով (Ման․ Սիթի), Սռնա (Շախտյոր)
    Կիսապաշտպաններ՝ Մատիչ (Բենֆիկա), Տոշիչ (ԲԿՄԱ), Լյայիչ (Ֆիորենտինա), Մոդրիչ (Ռեալ Մ․), Ռակիտիչ (Սևիլիա), Կովաչիչ (Ինտեր), Պյանիչ (Ռոմա), Լուլիչ (Լացիո)
    Հարձակվողներ՝ Յովետիչ (Ման․ Սիթի), Վուչինիչ (Յուվենտուս), Մանջուկիչ (Բավարիա), Յելավիչ (Էվերթոն), Ջեկո (Ման․ Սիթի), Պանդև (Նապոլի)

Վերջապես ՊՍԺ-ն հաղթեց

    Դժվար է հավատալ, բայց Լիգա 1-ի միայն 3-րդ տուրում փարիզեցիները վերջ ի վերջո կարողացան հաղթել, այն էլ ընդհամենը 1-2 հաշվով։ Բայց եթե դիտել եք Լորան Բլանի կառուցած խաղը, տարօրինակ կարող է թվալ թիմի անհաջող արդյունքները։ Իսկ ի՞նչն է փարիզեցիներին խանգարում ավելի լավ խաղալ․․․
    Այս հարցին պատասխանելու համար նախ փորձենք հասկանալ՝ ինչպես է խաղադաշտում դասավորում իր ֆուտբոլիստներին Բլանը։ «Ավանդական» և որոշ առումներով ժամկետանց 4-4-2-ը գովելի է միայն անգլիական միջակ թիմերի համար, որոնց խաղի 99%-ը կազմում են բարձրից կատարված եզրային փոխանցումները (բացառություն էր կազմում դարասկզբի ֆերգյուսոնյան Յունայթեդը, որի համար 4-4-2-ը լավագույն լուծումն էր Սքոլզին ու Գիգգսին ճիշտ օգտագործելու նպատակով)։ Բլանի դեպքում այս մարտավարությունը, կարելի է ասել, ստիպված տարբերակ է՝ Կավանիին ու Իբրահիմովիչին հավասար դիրք, հնարավորություններ ու խաղային դրվագներ ապահովելու համար, բայց առանց ընդգծված փլեյ-մեյքերի խաղը ու եզրային խաղին ոչ շատ սովոր Պաստորեին եզրից օգտագործելը պարզապես քանդում է թիմային խաղը, իսկ գոլերը գերբարձրակարգ հարձակվողների ու արագ եզրայինների անհատական խաղի արդյունք է, ինչը չի գործի բարձրակարգ մրցակիցների դեմ։ Գրոհների կառուցումը իր վրա ստիպված վերցնում է Տիագո Մոտտան, ով՝ որպես հենակետային կիսապաշտպան, չափազանց լավ է կատարում այդ գործը, սակայն չի կարող միայնակ լրացնել կենտրոնից սրող փոխանցումների պակասը։ Գնդակ կորցնելիս էլ ՊՍԺ-ի եզրերը կտրվում են խաղից, քանի որ ի սկզբանե շատ բարձր են տեղակայված։
    Իսկ ի՞նչ լուծումներ կարող են լինել։ Նախ պետք է գիտակցել, որ, անկախ բազում ձեռքբերումների քանակից, փարիզեցիների պաշտպանությունը գրանդ ակումբին հարիր պաշտպանություն չէ, և միայն Սիլվան չի կարող գործել պաշտպանության ողջ երկայնքով, այնպես որ պարզապես անհրաժեշտ է ստիպել եզրային ֆուտբոլիստներին նահանջել թիմակիցներին փոխօգնության, չնայած վերջիններին գերհարձակվողական խաղաոճին։ Այստեղ առաջանում է երկու տարբերակ։
        Տարբերակ I՝ հենակետայինների զույգը կազմել Մոտտայից ու Վերրատտիից՝ հույս ունենալով, որ երիտասարդ տաղանդավոր կիսապաշտպանը արդեն այս մրցաշրջանում կդառնա «երկրորդ Պիրլոն», ու երկուսով իտալացիները կկարողանան լրացնել կենտրոնում հարձակվողական ոճի խաղացողի պակասը։ Իսկ եզրերում կգործեն գերարագ Լավեսսին ու Լուկասը՝ տեմպի տակ տուգանային ներխուժելով, ու Իբրա-Կավանի զույգը կմնա անփոփոխ։
        Տարբերակ II՝ ներկայիս գերադասելի Մոտտա-Մատուիդի զույգը կգործի դաշտի կենտրոնում՝ քաանդելով մրցակցի խաղը, Պաստորեն կտեղափոխվի իր համար գերադասելի կենտրոն՝ պայմանական «Օզիլ» խաղալու, իսկ հարձակման գիծը կկազմեն տեղերով անընդհատ փոխվող Իբրահիմովիչը, Կավանին ու Լավեսսին՝ առանց միակ ընդգծված կենտրոնական հարձակվողի։ Առդեն հիմնական կազմի համար պատրաստ Լուկասն էլ կկարողանա փոխարինել թե՛ հարձակվողներից մեկին, թե՛ կենտրոնում Պաստորեին։
    Ամեն դեպքում վերջնական ընտրությունը պատկանում է մարզչին, ով անկասկած բոլորիցս լավ գիտի իր թիմի հնարավորությունները։ Մեզ մնում է հաջողություն մաղթել շատ խոստումնալից խաղ ցուցադրող փարիզեցիներին, ովքեր, չնայած անհաջող մեկնարկին, անկասկած այս տարի առնվազն դառնալու են Ֆրանսիայի չեմպիոն։

Կարդիֆ Սիթին հիացնում է

    52 տարի անց բարձրագույն լիգա վերադարձած ուելսյան Կարդիֆ քաղաքը ներկայացնող համանուն թիմը անցկացրեց սեփական հարկի տակ առաջին խաղը։ Անցկացրեց, և ինչպե՞ս․․․
     Վստահ անցկացնելով առաջին խաղակեսը՝ երկրորդում երկրպագուների անդադար հնչող երգն ու գոչյունները ստիպում էին պրեմիեր լիգայի նորեկներին շարժվել առաջ։ Նույնիսկ 52-րդ րոպեին առաջինը գնդակ բաց թողնելով՝ Կարդիֆի տղաները չհուսահատվեցին, այլ ավելի մեծ ուժերով շարժվեցին առաջ ու 60-րդ րոպեին մեծամասամբ թիմի աստղային նորեկ չիլիացի Գարի Մեդելի շնորհիվ արագ հավասարեց հաշիվը։ Չնայած, որ հետո գրոհում էին միայն «քաղաքայինները», արդյունքի հասնում էին Կարդիֆին ԱՊԼ հասցրած շոտլանդացի երիտասարդ մարզիչ Մալկի Մակքայի սաները։ Երկու նմանատիպ անկյունայինից հետո Ֆրեյզեր Կեմպբելի երկու հաջող հարվածների արդյունքում հաշիվը 3-1 էր, որը «փչացրեց» Նեգրեդոյի միայն մեկ գոլը։ Նույնիսկ խաղին ավելացված 6 րոպեները չբավարարեցին Պելլեգրինիի տղաներին խաղը փրկելու համար։
    Կարդիֆ Սիթի 3-2 Մանչեստեր Սիթի։ Մեծ հարգանք կարդիֆցի երկրպագուներին, որոնց հույսն ու հավատը ուժ տվեցին ԱՊԼ-ի
«գռեհիկ» նորեկներին

Չելսիի տրանսֆերային տարօրինակ նպատակները

    Տրանսֆերային պատուհանի ավարտին մնացել է մեկ շաբաթ, իսկ նորություններ գալիս են ոչ թե Արսենալից, որից նոր ձեռքբերումներ չեն սպասում արդեն նույնիսկ սեփական երլրպագուները, այլ լոնդոնյան մյուս հզոր ակումբներից։ Թե՛ Չելսին, թե՛ Թոթթենհեմը փորձում են օգտվել Անժիի ամառային մեծածախ վաճառքից՝ յուրաքանչյուրն իր կողմ գրավելով բրազիլացի եզրային հարձակվող Վիլլիանին, ում տրանսֆերը գնահատվում է մոտ 27 միլիոն եվրո։ Եվ եթե Թոթթենհամի հետաքրքրությունը կարելի է բացատրել այն հանգամանքով, որ Բեյլը գրեթե 99%-ով տեղափոխվել է Մադրիդի Ռեալ, ապա ազնվականների՝ իր կազմում հերթական եզրայինին տեսնելու ցանկությունը անհասկանալի է՝ համենայն դեպս ինձ համար։ Ունենալով Ազար, Մոզես, Շուռլե, Դե Բրոյնե, Մատա և Օսկար՝ դեռ պետք է շատ տանջվել այդ բոլոր երիտասարդ ու շնորհալի տղաների համար բավական խաղաժամանակ գտնելու համար, իսկ ևս մեկ նման ոճի և ոչ ավելի բարձր խաղամակարդակով ֆուտբոլիստի առկայությունը, բացի մի-երկու չբաղահայտված տաղանդներից, ուրիշ ոչինչ չի տա Մոուրինյոի թիմին։
    Ազնվականների հաջորդ թիրախը մանկունյանցիների առաջատար Ուեյն Ռունին է, ով վաղուց հայտնել է թիմից հեռանալու իր դիրքորոշման մասին նորանշանակ գլխավոր մարզիչ Դեյվիդ Մոյեսի հետ ունեցած անհաշտ հարաբերությունների պատճառով։ Թեև Ռունին անկասկած ավելի բարձրակարգ ֆուտբոլիստ է, քան Մոուրինյոի ձեռքի տակ այս պահին առկա 3 հարձակվողներն էլ, պետք է ուշադրություն դարձնել, որ Տորրեսն էլ, Բան էլ, Լուկակուն էլ միանշանակ մաքուր կենտրոնական հարձակվողներ են, որոնք միտված են միմիայն գոլեր խփելուն, իսկ Ուեյնը գործում է ավելի խորքից։ Հաշվի առնելով, որ Ժոզեն խաղում է 4-2-3-1 մարտավարությամբ՝ դժվար է հասկանալ, թե որտեղ է խաղալու անգլիացի հարձակվողը, ով ԱՊԼ-ի նախորդ մրցաշրջանում դարձել է ընդհամենը 12 գոլի հեղինակ։ Դժվար թե միակ հարձակվողի դերը տրվի Ռունիին, իսկ մարտավարությունը փոփոխել ֆուտբոլիստներին հարմարեցնելու համար Մոուրինյոի ոճը չէ․․․
    Ամեն դեպքում գովելի է նոր խաղացողներ ձեռք բերելու Չելսիի ձգտումը, ինչը հաստատում է այս տարի բոլոր մրցաշարերում առաջին տեղի համար պայքարելու նպատակը։

ՉԼ որակավորում․ Գևորգ Ղազարյանը սլանում է դեպի Չեմպիոնների լիգա

    Շախտյոր Կարագանդա 2-0 Սելթիկ՝

Եթե հարցին նայենք այն տեսանկյունից որ նախորդ տարի Եվրոպայում բավականին լավ հանդես եկած Սելթիկին հաղթեց ինչ-որ ղազախական ակումբ, ապա այս արդյունքը շատերը անտրամաբանական կարող են համարել, սակայն հաշվի առնելով Շախտյորի վստահ ու դիտարժան խաղը որակավորման փուլում,կարելի է ասել, որ վերջիններս նույն ոգով շարունակեցին ու արժանի հաղթանակ տարան։ 90 րոպե խաղացած Գևորգ Ղազարյանն էլ մոտ է այս տարվա ՉԼ-ում երկրորդ հայ ֆուտբոլիստը դառնալուն։ 

    Միլան 1-1 ՊՍՎ Էինդհովեն՝
Հոլլանդական տոտալ ֆուտբոլի լավագույն ավանդույթներով շարժվող գերերիտասարդ թիմի խաղը քչերին անտարբեր թողեց։ Ֆիլիպ Կոկուի սաները խաղի հենց ամենասկզբից էլ ցույց տվեցին, որ չեն պատրաստվում պաշտպանվել ավելի փորձառու մրցակցի դեմ։ Դեռ ավելին, ՊՍՎ-ն ուներ խաղային մեծ առավելություն, և միայն Ադամ Մայեռը մի քանի դեպքում չկարողացավ գոլով ավարտել իր իսկ ստեղծած պահերից որևէ մեկը։ Միլանի խղճուկ խաղը մի անգամ արդյունք տվեց, երբ Էինդհովենի երիտասարդ կենտրոնական պաշտպանների անգրագետ խաղի արդյունքում հաշիվը բացեց Էլ Շաարավին։ Անկախ վերջնական արդյունքից, պետք է նշել, որ Կոկուն կարողացել է գերազանց թիմ հավաքել, որ ի զորու է դառնալ «նոր այաքս»՝ երիտասարդ տաղանդների համար ցատկահարթակ։
    Պասուշ դե Ֆերեյրա 1-4 Զենիթ՝
2009 թվականի պորտուգալական դառը փորձը՝ պարտությունը գերհամեստ Նասիոնալին, ստիպեց ռուսական թիմի խաղացողներին շատ լուրջ տրամադրվել խաղին։ Ոչ շատ մեծ խաղային առավելությունը նյութականացրած Շիրոկովի հեթ-թրիքը ու խաղամակարդակի բարձր կարգը թույլ տվեցին Ռուսաստանի հյուսիսային մայրաքաղաքը ներկայացնող թիմին մրցակցի հարկի տակ առավելության հասնել ու երկրորդ խաղից առաջ գրեթե ապահովել տեղը ՉԼ-ի այս տարվա խաղարկության խմբային փուլում։
    Լիոն 0-2 Ռեալ Սոսյեդադ՝
Նախապես ֆավորիտ համարվող ֆրանսիացիների պլանները խախտեց 17-րդ րոպեին Լիոնի սան համարվող Անտոնի Գրիզմաննը՝ կիսաշրջադարց գեղեցիկ հարվածով բացելով խաղի հաշիվը։ 50-րդ րոպեին էլ վերջնական արդյունքը ձևակերպեց Սեֆերովիչը։ Սոսյեդադը մոտ է իսպանական մյուս թիմերին միանալուն։
    Վիկտորիա Պլզեն 3-1 Մարիբոր՝

Վիկտորիան ողջ խաղի ընթացքուն վերահսկում էր գնդակը. չեխական թիմը հիանալի խաղ ցուցադրեց ու վստահ հաղթանակ տարավ, իսկ մրցակիցը գրեթե ոչնչով աչքի չընկավ: Վստահ խաղ և հաղթանակ. Վիկտորիան խմբային փուլում հայտնվելու լուրջ հայտ է ներկայացնում:

«Բարսելոնան» սկսում է

    Այն, որ կատալոնացիները կհաղթեն առաջնության առաջին տուրում, կասկածից վեր էր, սակայն քչերը կպատկերացնեին, որ առաջին խաղակեսից հետո հաշիվը կլինի 6-0։  Առանց Նեյմարի սկսելով՝ Բարսելոնայի ֆուտբոլիստները արագ կարողացան լուծել բոլոր հարցերը։ Չավիի ու Ֆաբրեգասի գերազանց խաղի արդյունքում արդեն երրորդ րոպեին Ալեքսիսը բացեց խաղի հաշիվը։ Մի քանի նմանատիպ գրոհերը հաշիվը դարձրեցին 4-0, իսկ 11 մետրանոցը դարձավ Բարսելոնայի 5-րդ գոլը, իսկ Լեո Մեսսիի՝ երկրորդը։ Ֆաբրեգաս-Չավի զույգի հերթական հաջող համագործակցությունն էլ ձևակերպեց առաջին խաղակեսի վերջնական արդյունքը։
    Երկրորդ խաղակեսում կատալոնացիների խաղը լիովին կանգնեց, ու բոլորը պարզապես սպասում էին խաղի վերջնական արդյունքին, որը կանգ առավ 7-0 հաշվի վրա, իսկ խաղաժամանակի 78%-ը գնդակին տիրելու արդյունքը գերազանցում է նույսինկ Գվարդիոլայի ժամանակաշրջանի Բարսայի լավագույն արդյունքներին։
    64-րդ րոպեից խաղադաշտ դուրս եկավ Նեյմարը, ով, բացի անիմաստ դեղին քարտից, ոչնչով աչքի չընկավ։ Դրական առումով զարմացրեց Ֆաբրեգասի ու Ալեքսիսի խաղը, ովքեր նախորդ մրցաշրջանի վերջնամասից սկսած փայլուն խաղ են ցուցադրում։
    Պետք է փաստել, որ Տատա Մարտինոի գլխավորությամբ առաջին պաշտոնական խաղը հիացրեց, և նման խաղով Բարսան այս մրցաշրջանում կվերադարձնի Եվրոպական ֆուտբոլի դրոշակակրի անունը։

ԱՊԼ․ Լիվերպուլ 1-0 Ստոք Սիթի

    Սկսվեց ամենադիտարժան առաջնությունը և սկսվեց բավական որակյալ՝ Լիվերպուլ - Ստոք Սիթի հանդիպումով։

    Լիվերպուլի նորեկներից Իագո Ասպասն աչքի ընկավ մեծ ակտիվությամբ ու դաշտում լավ շարժով, իսկ Մինյոլեն, ոչ շատ վստահ սկսելով, արագ վերգտավ իր խաղն ու խաղավարտից 3 րոպե առաջ վերցրեց Վոլտերսի կատարած 11 մետրանոցը։ Կոուտինյոն շատ է վերցնում խաղն իր վրա, բայց դեռևս չունի բավարար խաղամակարդակ՝ իր ետևից թիմը տանելու համար։ Փոխանցումները թեև նուրբ են, դիպուկությամբ աչքի չեն ընկնում, ինչի պատճառով մերսիսայդցիները շատ են գնդակ կորցնում։ Սթարիջի փայլուն խաղը շատ զարմացրեց։ Եթե անգլիացին այսպես շարունակի ողջ մրցաշրջնում, Լուիս Սուարեսը ձեռք կբերի որակյալ գործընկեր, ում պակասը անցյալ տարի շատ էր զգացվում։ Եվ ընդհանրապես Բրենդան Ռոջերսի թիմը այս մրցաշրջանում միանշանակ ուժեղացել է, թեև ինչպես նկատեց ռուս մեկնաբանը, լիվերպուլցիների խաղարկումները նման են հանդբոլային խաղարկումների․ շատ են փոխանցումները, բայց հիմնականում տուգանայինի արտաքին երկայնքով՝ պաշտպանությունում բացեր ու ազատ խաղացող փնտրելու ակնկալիքով, ինչը միանշանակ չի աշխատի ավելի ուժեղ թիմերի դեմ խաղերում, որոնք Լիվերպուլին չեն տա գնդակին տիրելու այդքան ժամանակ։ Մի խոսքով Ռոջերսի թիմը լուրջ առաջընթաց է ապրել։
    Մարկ Հյուզի թիմի խառնափնթոր պաշտպանության սխալներն էլ լիկվիդացնող միակ ուժը դարպասապահ Ասմիր Բեգովիչն է, ով կարող է դառնալ Սթոքին ԱՊԼ-ում պահողը։ Աշխատասեր ու կայուն խաղ ցույց տվող կիսապաշտպանությանը խաղային որակների պակասն է միայն խանգարում, իսկ չափազանց տարբեր կալիբրի հարձակվողների հավաքակազմն էլ իր արդյուքը տալիս է, բայց տեղը պրեմիեր լիգայում պահպանելու պայքարից ավել Սթոքից սպասել պետք չէ։

Կար «Անժի», չկա «Անժի»

    Երբ նախորդ շաբաթ «Անժիի» ղեկավարությունը հայտարարեց, որ թիմը կտրուկ փոխում է տրանսֆերային քաղաքականությունը և այլևս չի «վատնելու» ահռելի գումարներ նոր խաղացողներ ձեռք բերելու համար ու փոխարենը հույսը դնելու է իր սեփական դպրոցի ֆուտբոլիստների վրա, պարզ դարձավ, որ նախորդ մրցաշրջանի երրորդ հորիզոնականը հնարավոր է դառնա ակումբի ամենամեծ ձեռքբերում։ Նոր աստղեր ձեռք չբերելը վտանգավոր չէր թվում բավական հզոր կազմ հավաքած մախաչկալիցիների համար, սակայն վերջին օրերի ընթացքում հիմնական կազմի մի շարք ֆուտբոլիստների՝ այդ թվում նաև այս ամառ թիմ տեղափոխված ռուս աստղերի ծառայություններից հրաժարվելով՝ թիմը միանգամից թուլացավ ու, երևի թե, կարող է մոռանալ չեմպիոնության համար պայքարի մասին։ Ընդհամենը երկու ամիս առաջ թիմ տեղափոխված Դենիսովն ու Կոկորինը, իրենց դուետին միացնելով նաև Ժիրկովին, միասին տեղափոխվեցին Մոսկվայի «Դինամո», որը, կտրուկ ուժեղանալով, պիտի արդեն սկսված առաջնության ընթացքում հարմարեցնի իր խաղը նորեկներին ճիշտ օգտագործելու համար, իսկ «Անժին», չնայած լուրջ կորուստների (հեռավել է նաև Շատովը՝ տեղափոխվելով «Զենիթ»), դեռ պահպանում է աստղային կազմը, որը, եթե նոր կորուստներ չկրի, կկարողանա պայքարել բարձր հորիզոնականների համար նոր գլխավոր մարզիչ Գաջի Գաջիևի գլխավորությամբ։
    Անկախ այս թիմի հանդեպ ունեցած վերաբերմունքի՝ ափսոս է գիտակցել, որ հերթական բիզնես պրոեկտ կիսատ մնաց, ու մի շարք բարձրակարգ ֆուտբոլիստներ կորցնում են իրենց մարզական կարիերայի լավագույն տարիները՝ տիտղոսների փոխարեն գումար աշխատելով։

Հայաստան 2-0 Ալբանիա

Խաղից գոհ մնալն անհնար է թվում․․․

    Թեև դարպասապահների հարցում լուրջ բողոքներ չկան, դրա հիմնական պատճառը Ալբանացիների քիչ հարվածներն էին, և հույս ունեմ, որ երիտասարդականի համար մեկը՝ Արսեն Բեգլարյանը կստանա ազգային թիմում խաղալու հնարավորություն։ Պաշտպանությունը պարզապես ձախողվեց․ Լևոն Հայրապետյանը ձեռք չի բերել իր լավագույն մարզավիճակը, և արագության հաշվին Ալբանացիները նրան հեշտ շրջանցում էին։ Խաչատուրովը, չնայած մի քանի պարտված դիմակայության, ընդհանուր առմամբ ոչ վատ տպավորություն թողեց, իսկ նրա այսօրվա գործընկեր Վ․ Հարոյանը անթիվ, անհամար դիրքային սխալներ թույլ տվեց, թեև երկրորդ հարկում ինչպես միշտ լավ էր գործում։ Հույս ունեմ, որ մեկ-երկու տարի հետո հենց Հարոյանն է լինելու մեր պաշտպանության կենտրոնի հիմնասյունը։ Աջից գործող Կամո Հովհաննիսյանը շատ ակտիվ էր, բայց իրականում նաև շատ անօգուտ․ անընդհատ առաջ գնալով՝ չէր հասցնում ետ նահանջել, իսկ գրոհներ կազմակերպելիս էլ փոխանցումներում առկա էր ահռելի քանակով խոտան։ Հույս ունեմ, որ Վարդան Մինասյանը կխորձարկի Արարատի երիտասարդ աջ պաշտպան Արմեն Դուրունցին, ով վերջին ժամանակում շատ որակյալ խաղ է ցույց տալիս։ Հենակետայիններից առավել լավ գործեց Եդիգարյաններից ավագը, ով ունի մի վատ հատկանիշ՝ վախենում է գրոհները սրել, և բոլոր փոխանցումները ետ են ուղված, ինչը դանդաղեցնում է գրոհները։ Կառլեն Մկրտչյանի խաղային որակների ակնառու նահանջ են ապրել ոչ ստաբիլ խաղաժամանակ ստանալու պատճառով։ Պիզզելլին կարծես մոռացել է՝ ինչպես էր ինքը խաղում դեռ անցյալ տարի։ Արասի փոխանցումներն էլ տարօրինակ կոպիտ էին ստացվում։ Թիմից կտրված Մովսիսյանն էլ միայնակ ոչինչ չկարողացավ։ Ինչ վերաբերվում է մեր թիմի նորեկ Նորայր Ասլանյանին, կասեմ, որ այդ տղան շուտով կդառնա հիմնական կազմի խաղացող։
    Այս ամենը տեղի էր ունենում շատ ցածր տեմպով, ինչը արտացոլվեց վերջնական հաշվում։ Հույս ունեմ, որ պաշտոնական խաղերը ավելի հաջող կընթանան մեզ համար։

Հայաստան - Ալբանիա․ ընկերական խաղեր 14 օգոստոս 2013․

    Այսօրվա խաղերի մեջ շատ են այնպիսինները, որոնք կոչված են բազում հարցերի պատասխանել աշխարհի մոտեցող առաջնությունից առաջ։ Այս պահին արդեն ավարտվել է Ճապոնիայի ու Ուրուգվայի դիմակայությունը։ 4-2 հաշվով հաղթեց Ուրուգվայը, բայց պաշտպանությունը աչքի չընկավ կայունությամբ՝ ապացուցելով, որ թեև Ճապոնիայի կարգի թիմերին կարելի է հաղթել միայն հանճարեղ հարձակվողների շնորհիվ, լուրջ մրցակցի դեմ դժվար կլինի պաշտպանվել, իսկ Լուիս Սուարեսը հերթական ֆենոմենալ հանդիպումը անցկացրեց՝ մասնակցելով իր թիմի բոլոր գոլային գրոհներին։ Կեյսուկե Հոնդան էլ ցույց տվեց, որ արժե այն պոտենցիալ 5 միլիոնին, որը Միլանը կվճարի <<բանակայիններին>> վերջինիս դիմաց, թեկուզ միայն տուգանայինների գերազանց կատարման համար։

    Երեկոյի հանդիպումների վերնագրերի մեջ առանձնանում է հատկապես Իտալիա-Արգենտինա խաղը։ Խառնվածքի առումով իրար շատ նման այս թիմերը հաջորդ տարի միանշանակ կպայքարեն աշխարհի առաջնության մեդալի համար, և շատ հետաքրքիր է, թե ինչ ուժ է իրենից ներկայացնում Արգենտինայի ներկա թիմը առանց Լեո Մեսսիի, ով թեթև վնասվածքի պատճառով բաց է թողնելու այսօրվա խաղը։
    Պորտուգալիա - Հոլլանդիա խաղն էլ կոչված է պարզելու՝ արդյոք հոլլանդացիները պատրաստ են նույն հաջողությամբ խաղալ խաղամակարդակով հավասար մրցակցի հետ (Հոլլանդիան ընտրական իր խմբում 6 խաղից 6 հաղթանակ է տարել, բայց դա թոփ հավաքականների բացակայության պայմաններում)։ Պորտուգալացիներն էլ, թույլ սկսելով նախընտրական շրջանը, կարծես վերգտել էն իրենց խաղը։
    Խրանսալեզու դերբին էլ՝ Բելգիա - Ֆրանսիա, միտված է ձևավորելու երկու թիմերի հիմնական կազմերը։ Չեմ զարմանա, եթե բելգիացիները հաղթեն նախկինում ավելի տիտղոսակիր մրցակցին, և խաղի ֆավորիտ միանշանակ կարելի է անվանել Կոմպանիի թիմակիցներին։
    Մեզ համար կենտրոնակ խաղն այսօր իհարկե Ալբանիա - Հայաստան հանդիպումն է, որը ավելի հետաքրքիր է դարձնում մեր թիմի մի քանի առաջատարի բացակայությունը՝ Մխիթարյանի գլխավորությամբ։ Կարևոր է այս խաղում նոր մարդկանց փորձարկելը, որպեսզի ցանկացած պահի յուրաքանչյուր խաղացողի արժանի փոխարինող ունենանք և հետագայում խուսափենք պաշտոնական խաղերում չփորձարկված խաղացողների ստիպված օգտագործումից։
    Հաջողություն մաղթենք մեր թիմին, որը այսօր անպայման կհաղթի ․․․

Բունդեսլիգայի I տուր

    Բավարիա-Բորուսիա Մ.- 3:1՝ Ասել, թե Բավարիան բոլոր առումներով գերազանցում էր մրցակցին, այնքան էլ տեղին չի լինի, այնուամենայնիվ, չեմպիոններն ունեին խաղային և տարածքային առավելություն և արժանի էին հաղթանակի:
    Բայեր Լ.- ֆրայբուրգ- 3:1՝ Բայերի կազմում կրկին աչքի ընկավ Շտեֆան Կիսլինգը՝ նախորդ առաջնության լավագույն ռմբարկուներից մեկը: Գերմանիայի ներկայիս բրոնզե մեդալակիրը, որոշ դժվարություններով հանդերձ, վստահ հաղթանակ տարավ, իսկ Ֆրայբուրգը՝ չնայած տարածքային որոշակի առավելությանը, աառանձնապես աչքի չընկավ:
    Հերտա 6-1 Այնթրախտ Ֆ.՝ Անդրանիկ տուրի անակնկալը. Եթե ոմանք կարող էին ակնկալել, որ նախորդ առաջնությունում բավականին վստահ հանդես եկած Այնթրախտը կզիջի Հերտային, ապա նույնիսկ բերլինյան թիմի երկրպագուները դժվար թե հավատային իրենց սիրելի թիմի՝ նման գերխոշոր հաշվով հաղթանակին: Նման դեպքերում անիմաստ է խոսել թիմերից մեկի առավելության ու մյուսի ձախողման մասին. 6-1 և ամեն ինչ ասված է...
    Աուգսբուրգ 0-4 Բորուսսիա Դ.՝ Հաշիվը խոսում է իր մասին: «Մեղուները» առանց լուրջ խնդիրների առավելության հասավ մրցակցի նկատմամբ, իսկ հեթ-թրիքի հեղինակ դարձած Օբամեյանգը ապացուցեց, որ ցանկացած պահի պատրաստ է Լևանդովսկուն փոխարինել:
    Տուրի վերջին խաղը Շալկե 04-ի ու Համբուրգի գոլառատ դիմակայությունն էր: 3-3 հաշվով ավարտված հանդիպումը ցույց տվեց Շալկեի պաշտպանության բացերը և Համբուրգի լուրջ տրամադրվածությունը այս մրցաշրջանում: Իսկ ամենից շատ ցավոք հիշվեց երիտասարդ Յ. Դրաքսլերի վնասվածքը, որը վերջինիս հանեց շարքից անհայտ ժամկետով:
    Գոլառատ առաջին տուրը ստիպում է բոլորին սպասել նոր խաղերի: 

Լեգենդներ․ Դենիս Բերկամպ՝ <<չթռչող հոլլանդացին>>
    Այաքսի մանկապատանեկան սիստեմի հերթական որակյալ կադրը աչքի էր ընկնում ֆենոմենալ տեխնիկայով ու շատ արագ հայտվեց միլանյան Ինտերում։ 2 մրվաշրջան Իտալիայում անցկացնելուց հետո Դենիսը տեղափոխվեց Լոնդոնի Արսենալ, ուր հանճարեղ Վենգերի հանճարեղ ֆրանսիացիներից կազմված թիմում դարձավ առանցքային խաղացող։ Այստեղ Բերկամպը իր հաղթած տիտղոսներին ավելացրեց Անգլիայի եռակի չեմպիոնի կոչումը։
    Կենտրոնական կիսապաշտպանի դիրքում սկսելով՝ հոլլանդացին տեղափոխվեց հարձակման գիծ՝ համատեղելով խաղը կառուցողի դերն ու բազմաթիվ գոլեր հեղինակելը։ Իզուր չէ, որ Դենիսը Հոլլանդիայի հավաքականի պատմության 2-րդ ռմբարկուն է՝ 79 խաղում խփած 37 գոլերով։
    Բերկամպը, երևի թե, համաշխարհային ֆուտբոլի պատմության մեջ եվրոպացի ֆուտբոլիստներից <<ամենաբրազիլացին>> էր․ նուրբ տեխնիկա, փափուկ փոխանցումներ ու խաղից բավականություն ստանալու գերնպատակ։ Իր ածականը՝ <<չթռչող հոլլանդացի>>, որը ստացել էր ավիոֆոբիա ունենալու պատճառով, բացարձակ հակապատկերն էր իր ցուցադրած խաղի․ Բերկամպը կարողանում էր գնդակը պահել օդում՝ ստեղծելով տպավորություն, որ խաղում էր փուչիկով, որ թե ֆուտբոլի գնդակով, իսկ դարպասապահների գլուխիներ վրայով նետած հարվածներից խփած անհամար գոլերը մտնում էին մրցակցի դարպասը, նույնիսկ եթե դարպասապահը իր դարպասային գծից առաջ չէր գալիս։ Շատ նուրբ խաղաոճ ունենալը հոլլանդացին համադրում էր տաքարյուն էության հետ, ինչը հաճախ դարձնում էր նրա խաղը կոպիտ։ Այդ ամենի հետ մեկտեղ Դենիսը կարողանում էր անհրաժեշտ պահին պահպանել հոլլանդական սառնասրտություն։
    Ինչպես նկատել է Արսեն Վենգերը՝ Բերկամպին անհրաժեշտ է մինիմալ դիպում գնդակին՝ գոլ խփելու համար։ Դենիսը կարողանում է գոլ խփել առաջին կասեցումով, քանի դեռ մյուսներին պետք է լինում 2-3 դիպում։ Այդ ամենը գնդակը զգալու անհավանական տաղանդի շնորհիվ էր, որն ուներ Բերկամպը։

    Բերկամպը ֆուտբոլը զգալու եզակի ունակությունով էր օժտված։ Այսօրվա ֆուտբոլը կամաց-կամաց կորցնում է այն թեթևությունն ու անկաշկանդությունը, որ կար Բերկամպի խաղում, ինչը կստիպի դեռ երկար տարիներ հիշել այս անունը՝ Դենիս Բերկամպ․․․․

Օուեն Հարգրիվզ՝ ապակե մարդը

    Որոշ ֆուտբոլիստներ, ունենալով մեծ տաղանդ, չեն կարողանում հասնել հաջողությունների: Ոմանց խանգարում է աստեղային հիվանդությունը, ոմանց անաշխատասիրությունը, ոմանց վնասվածքները, ոմանց սխալ թիմում հայտնվելը։ Ամենացավալին վնասվածքներից կոտրվողներն են, որոնք անում են իրենցից կախված ամեն ինչ, բայց․․․
    Կանադայում ծնված այս տաղանդաշատ անգլիացին 17 տարեկանից Բավարիայի մանկապատանեկան թիմում էր և 2000-2001 մրցաշրջանից հանդիսանում էր մյունխենցիների հիմնական թիմի խաղացող։ 7 մրցաշրջան Գերմանիայում անցկացնելուց հետո 22 միլիոն ֆունտով տեղափոխվեց Յունայթեդ, որտեղ 4 մրցաշրջանների ընթացքում խաղաց ընդհամենը 39 խաղ, իսկ վերջին մրցաշրջանում ամեն անցկացրած խաղը <<մանկունյանցիներին>> արժեցավ մեկ միլիոն ֆունտ։ Այդ ամենի պատճառը անթիվ վնասվածքներն էին։ Օուենը 2 անգամ հասցրել է ոտք կոտրել, իսկ ջիլերի հետ կապված խնդիրները կարիերայի սկզբից մինչև վերջ չթողեցին լիարժեք ցույց տալ իր հնարավորությունների նույնիսկ կեսը։ Մեկ ու կես տարի բաց թողնելուց հետո չկարողանալով վերգտնել իր խաղը՝ Օուենի ծառայություններից ստիպված հրաժարվեցին, և մեր հերոսը տեղափոխվեց մանչեստերյան մյուս ակումբը, որտեղ հասցրեց մասնակցել 4 խաղի և որոշում կայացրեց հերթական անհաջող մրցաշրջանից հետո եզրափակել կարիերան ընդհամենը 31 տարեկան հասակում։
    Հարգրիվզը խաղում էր դաշտի կենտրոնում, հաճախ նաև եզրերում։ Վնասվածք չունենալու դեպքում ազգային հավաքականում Օուենի հիմնական կազմում տեղը չէր քննարկվում, և դա Անգլիայի հավաքականում, որտեղ այդ ժամանակ հավաքվել էին աշխարհի լավագույն կիսապաշտպանները՝ Սքոուլզ, Ջերարդ, Լեմպարդ, Բեքհեմ և այլք։ Շատ նրբագեղ ազնվական խաղից բացի Հարգրիվզը արժեքավորվում էր կենտրոնական կիսապաշտպանի համար չափազանց արագ լինելու համար։ Իր խաղով այրելով դաշտի կենտրոնը՝ Օուենը փայլուն երկար փոխանցումներով թույլ էր տալիս անգլիացիներին խաղալ իրենց տիպիկ ոճային խաղը, իսկ տուգանայինների փայլուն իրացումը ստուպում էր երկրպագուներին հոտնկայս ծափահարել։
    Ցավալի է, որ մարդիկ շատ շուտ մոռացան Օուեն Հարգրիվզի անունը։ Ֆուտբոլիստ, ում վիճակված չէր խաղալ․․․

Ռեալ Մադրիդ 3-1 Չելսի․ Բեյլը պե՞տք է Անչելոտտիին

Ռեալ Մադրիդ 3-1 Չելսի

14' Մարսելո       -       Ռամիրես 16'

31' Ռոնալդու

56' Ռոնալդու

   

    Խաղը անցավ մադրիդցիների մեծ առավելությամբ, սակայն ավելի շատ հարցեր առաջացրեց, քան պատասխաններ կապված Անչելոտտիի մտահաղացումների վերաբերյալ։ Ռեալը խաղը սկսեց շատ տարօրինակ 4-2-2-2 մարտավարությամբ։ Չորս պաշտպաններից միայն Մարսելոն էր գնում առաջ, ով շատ ակտիվ էր և կարողացավ 14-րդ րոպեին բացել խաղի հաշիվը։ Առաջ շարժվելիս Մարսելոն տեղաշարժվում էր կենտրոն՝ իր հետ տանելով մի պաշտպանի ու ազատելով եզրը Ռոնալդուի համար։ Երկու հենակետայինները՝ այս դեպքում Մոդրիչն ու Խեդիրան, խաղում էին պաշտպաններին շատ մոտ, ինչը հնարավորություն էր տալիս գնդակը հեշտ հասցնել վերջիններիս ու նրանցով սկսել գրոհը, իսկ պաշտպանների առաջխաղացումը գրեթե բացառել՝ մրցակցին զրկելով արագ հակագրոհի հնարավորությունից։ Իսկոն ու Օզիլը խաղը կառոցողներն էին։ Իսպանացին մի փոքր ավելի ետ էր գործում, իսկ գերմանացին ձախ եզրով առաջ էր շարժվում, որպեսզի գոնե որոշ չափով փակեր այդ եզրի կատարյալ դատարկությունը, բայց ոչ շատ արդյունավետ։ Ռեալի խաղացողները փորձում էին գրոհների մեծ մասը աջից կազմակերպել, և հազվադեպ Բենզեման գնում էր ձախ, Ռոնալդուն՝ կենտրոն՝ Իսկոյին աջ եզրից հարձակմանը միացնելով։ Համենայն դեպս անհասկանալի է, թե ով է գործելու ձախից, եթե Իսկոն խաղա հիմնական կազմում։ Խաղավարտին Դի Մարիայի հայտնվելով Օզիլը սկսեց ձախից խաղալ նույն անօգուտ խաղը, իսկ Ռոնալդուն կենտրոնում։ Դեռ պարզ չէ, թե ինչպես է Անչելոտտին լուծելու Իսկոյին ճիշտ օգտագործելու խնդիրը, առավել ևս, եթե այս ամառ <<գալակտիկոսի>> շարքերը համալրի նաև Բեյլը։

Ֆրանսիա․ Լիգա 1

    Արդեն այս շաբաթ սկսվում է Ֆրանսիայի առաջնության 2013-2014 մրցաշրջանը։ Նախորդ մրցաշրջանի համեմատ ՊՍԺ-ն ավելի է հզորացել և այժմ ներկայացնում է իրենից հզոր ամբողջական միավոր, որը չունի թույլ դիրք, իսկ խաղացողների մեծ մասը խաղալու են իրար հետ արդեն երկրորդ մրցաշրջանը։ Հատկանշական է, որ ՊՍԺ-ն անցյալ ամառվանից մինչ այժմ կատարած տրասֆերների գումարը գերազանցում է անգլիական Արսենալի վերջին 10 տարվա տրանսֆերային ծախսումների գումարին։ Եթե արտառոց ոչ մի իրավիճակ չլինի, չեմ կարծում, որ չեմպիոնության հարցում փարիզեցիները խնդիրներ ունենան։
    Չեմպիոնության հաջորդ թեկնածուն Մոնակոն է, որը այս մրցաշրջանում ներկայանում է մոտավորապես այն նույն կարգավիճավով, որում անցյալ տարի ՊՍԺ-ն էր․ անսպասելիորեն հայտնվելով ֆինանսապես աշխարհի ամենահզոր թիմերի ցանկում՝ Մոնակոն շտապեց ուժեղացնել հարձակումը և մի քանի աղմկահարույց տրանսֆերներից հետո (Ֆալկաո, Մոուտինյո, Ռոդրիգես), կարողացավ ֆուտբոլային հանրության ուշադրությունը սևեռել իր վրա։ Բայց քանի որ թիմի շարքերը հավասարազոր չեն, և շեշտը դրվել է հարձակման վրա, դժվար թե Կլաուդիո Ռանիերիի սաները կարողանան հենց սկզբից ստաբիլ արդյունքներ ցուցադրել, ինչը կդժվարեցնի մոնակոցիներին չեմպիոնության համար պայքարելը։

    Ուժ ներկայացնող մյուս անձնակազմերը երկու Օլիմպիկներն են՝ Մարսելի ու Լիոնի։ Չունենալով իրենց կազմերում գերաստղեր՝ երկու թիմերն էլ կարող են պայքարել ցանկացած մրցակցի դեմ և ունեն լավ ծեծված կազմ։
    Չմոռանանք, որ Ֆրանսիայի առաջնությունը ամենաանկանխատեսելիներից է, որտեղ ամեն տարի հայտնվում են նոր տաղանդներ, ովքեր օգնում են իրենց թիմերին ցուցադրել փայլուն խաղ, որը սակայն շատ կարճատև է լինում։
    Եթե այս տեմպերով հզորանա Լիգա 1-ը, և մեծ գումարների դիմաց հրավիրի համաշխարհային աստղերի կամ վերադարձնի աստղային ֆրանսիացիներին, շատ շուտով Ֆրանսիայի առաջնությունը կարող է դառնալ ամենադիտարժանը

Հայաստանի ազգային հավաքական. անցյալ, ներկա, հեռանկարներ...

    Հայկական ֆուտբոլի երկրպագուներն անշուշտ չեն մոռացել, որ ոչ վաղ անցյալում մենք մարզադաշտ էինք գնում հույսով, որ գոնե խոշոր հաշվով չէնք պարտվի, կամ առավելագույնը  0-0 կխաղանք: Սակայն կարճ ժամանակահատվածում ամեն ինչ փոխվեց. ինչպե՞ս: Բանն այն է, որ մենք՝ ի դեմս ֆուտբոլի ֆեդերացիայի և հավաքականի մարզչական շտաբի, շատ բան հասկացանք. ինչպես հաճախ նշել է ֆեդերացիայի նախագահը՝ մեք կանգնած էինք ընտրության առաջ՝ ուժեղ առաջնությու՞ն, թե հավաքակա՛ն: Եվ քանի որ առավել իրատեսական տարբերակը երկրորդն էր, մեր ֆուտբոլի ղեկավարները ընտրեցին ֆուտբոլի զարգացման հենց այդ ուղին՝ ուժեղ հավաքական ունենալու ճանապարհը: Մեխանիզմը շատ պարզ էր. պետք էր նպաստել ֆուտբոլիստների արտահոսքին դեպի արտասահմանյան ավելի ուժեղ առաջնություններ՝ այդ կերպ նպաստելով ազգային ընտրանու ուժեղացմանը: Այս տարբերակը նախկինում հաջողությամբ կիրառվել էր Հոլանդիայում ու Բելգիայում:

    Այժմ, երբ արդեն այս քաղաքականության արգասիքներն առավել քան տեսանել են, այնուհանդերձ պետք է նշենք, որ հաճախ մեր հավաքականի խաղը, մեղմ ասած, չի գոհացնում, և, եթե ուժեղ հավաքականների հետ դիմակայություններում այս հանգամանքը ինչ- որ տեղ կարելի է հասկանալ, ապա մեր ընտրանուն խաղամակարդակով զիջող մրցակիցների դեպքում՝ միանշանակորեն ոչ:  Ասվածի վկայությունն են վերջին երկու հանդիպումները՝ Մալթայից կրած պարտությունն ու Դանիայի հանդեպ տարած ֆանտաստիկ հաղթանակը:  

 

    Այնուամենայնիվ, մենք լիահույս ենք, որ մեր ընտրանու պրոֆեսիոնալ մարզչական թիմը ջանքեր չի խնայի՝ առկա թերությունները վերանայելու համար, իսկ տղաներն էլ իրենց հերթին կանեն ամեն հնարավորը՝ ապացուցելու համար, որ հնարավո՛ր է, հնարավոր է այն, ինչն առաջին հայացքից անիրատեսական է թվում շատերին: Հավանաբար արդեն հասկացաք, որ խոսքս մնացած չորս խաղերում հաղթելու և խմբում երկրորդ հորիզոնականը զբաղեցնելու մասին է. առաջ հայե՛ր, մենք հավատում ենք...

Լա Լիգա՝ Բարսելոնա, Ռեալ և՞․․․․ վերջ

    Հերթական տարին անընդմեջ Իսպանիայի Լա Լիգան շարունակում է նույն տենդենցիան՝ Բարսելոնան ու Ռեալը ուժեղանում են, իսկ մնացած բոլոր թիմերը, վաճառելով իրենց առաջատար խաղացողներին վերոնշյալ 2 թիմերին կամ մյուս առաջատար առաջնությունների ֆինանսապես ավելի կայուն թիմերի, փորձում են գոյություն պահպանել ու պայքարել առավելագույնը երրորդ հորիզոնականի համար՝ եվրոգավաթների միջոցով գումար աշխատելու հույսով։ Եթե նախորդ մրցաշրջանում գոնե Ատլետիկոն փորձում էր դիմակայել մադրիդյան մյուս թիմին՝ Ռեալին, այս տարի՝ Ֆալկաոին վաճառելուց հետո, ընդհանրապես հույս անգամ չմնաց, որ առաջին ու երկրորդ հորիզոնականների համար, բացի երկու գրանդերից, որևէ մեկը կպայքարի։

    Ես պարզապես թվեմ այն ֆուտբոլիստներին, ովքեր հեռացել են Լա Լիգայի մնացած 18 թիմերից, իսկ դուք փորձեք երևակայել՝ ինչպես են մյուս ոիմերը դիմակայելու Ռեալին ու Բարսելոնային իրենց ներկայիս կազմերով։
    Գաղտնիք չէ, որ Ատլետիկոյի ամենաթանկ խաղացողը՝ Ֆալկաոն, վաղուց արդեն համալրել է համաշխարհային նոր գրանդի՝ ֆրանսիական Մոնակոյի կազմը։ Ու թեև մադրիդցիները կարողացան իրենց կազմ հրավիրել Դավիդ Վիլլային, Ֆալկաոյի կորուստը դժվար կլինի փոխհատուցել միակ Վիլլայով։ Ասիեր Իլլարրամենդին ու Իսկոն, լքելով համապատասխանաբար Ռեալ Սոսյեդադն ու Մալագան, տեղափախվել են Ռեալներից մյուսը՝ ավելի <<արքայականը>>։ Լա Լիգայի նախորդ խաղարկության ամենաարդյունավետ իսպանացի երկու հարձակվողները այս մրցաշրջանը կսկսեն արդեն Անգլիայում․ Նեգրեդոն Սևիլիայից տեղափոխվել է Մանչեստեր Սիթի, իսկ Սոլդադոն՝ Թոտտենհեմ։ Տինո Կոշտան էլ Վալենսիան փոխել է Մոսկվայի Սպարտակով, իսկ Մալագայի կենտրոնական կիսապաշտպանը՝ Տուլալանը, հետևել է Ֆալկաոյի օրինակին՝ Մոնակո գնալով։ Այս մրցաշրջանից առաջ ամենից շատ <<տուժել>> է Սևիլիան․ թիմի առաջատարը՝ Խեսուս Նավասը, կխաղա Սիթիի կազմում՝ Նեգրեդոյի հետ դուետով արդեն մանչեստերցիների խաղը արագացնելով, իսկ Լուիս Ալբերտոն, Սելտայից Իագո Ասպասի հետ միասին, համալրել է անգլիական Լիվերպուլի կազմը։ Բիլբաոյի Ատլետիկի առաջատար հարձակվողն էլ՝ Լլորենտեն, անվճար տեղափոխվել է Յուվենտուս։
    Մնում է հուսալ, որ գոնե Ռեալն ու Բարսան կպահպանեն առաջնության ինտրիգը մինչև վերջնամաս, իսկ մյուսները մինչ այս տրանսֆերային պատուհանի ավարտը կփորձեն լրացնել իրենց կազմերում առաջացած բացերը։

Լեգենդներ. Ֆաբիո Կանավարո

    Իտալիայի և Իսպանիայի չեմպիոն, գավաթակիր և սուպերգավաթակիր, աշխարհի չեմպիոն և իհարկե՝ Ոսկե գնդակի դափնեկիր... Այս տիտղոսներն արդեն շատ բան են ասում մեր հերոսի մասին: Չնայած կենտրոնական պաշտպանի համար ոչ այնքան բարձր հասակին՝ Կանավարոն 1990-2000-ական թվականներին հանարվում էր աշխարհի լավագույն պաշտպաններից մեկը:                                                                                                                                                                                                                                                                                                   Նա իր կարիերայի ընթացքում խաղացել է 4 իտալական թիմերում՝ <<Նապոլիում>>(1992-95), <<Պարմայում>>(1995-2002), <<Ինտերում>>(2002-04) և <<Յուվեում>>
(2004-06, 09-10):Ազգային հավաքականում Ալեսանդրո Նեստայի հետ նա հիանալիորեն համագործակցում էր՝ կազմելով այդ տարիների կենտրոնական պաշտպանների լավագույն զույգերից մեկը: Հավաքականի կազմում անկացրած հանդիպումների քանակով Ֆաբիոն ռեկորդակիր է: Նա անցկացրել է 136 հանդիպում՝ մասնակցելով Աշխարհի 1998, 2002, 2006 և 2010 թվականների առաջնություններին: Լեգենդար ֆուտբոլիստն ազգային ընտրանու կազմում իր հոբելյանական՝ 100-երորդ հանդիպումն անցկացրեց ԱԱ 2006-ի եզրափակչում՝ դառնալով աշխարհի չեմպիոն: Այս չեմպիոնությունից հետո Կանավարոն արժանացավ նաև Ոսկե գնդակին՝ Եվրոպայի լավագույն ֆուտբոլիստի կոչմանը: Արժանի՞ էր նա այս մրցանակին, թե ո՛չ: Իհարկե արժանի էր, քանզի նա հաղթական թիմի ավագն էր, ամբողջ առաջնությունում խաղաց վստահ ու սարնասիրտ՝ մեծապես նպաստելով իտալացիների հաղթանակին: Վերջում պարզապես հավելենք. Ֆաբիո Կանավարո՝ ֆուտբոլի պատմության լավագույն պաշտպաններից մեկը, իսկ շատերի կարծիքով՝  լավագույնը:

Բարսելոնա - Սանթոս․ Տատա Մարտինո

    Դիտելով Խերարդո ՏԱՏԱ Մարտինոի գլխավորությամբ Բարսայի առաջին խաղը՝ կարծիք է ստեղծվում, որ Պեպի ժամանակաշրջանի լավագույն Բարսելոնին ավելացել է մի փոքր արագություն ու էլ ավելի ինքնավստահություն։ Եվս մեկ անգամ ապացուցվում է, որ կատալոնացիների համար գլխավոր մարզչի փոփոխությունը ազդում է միայն խաղային մանրուքների հետ կապված հարցերում․ խաղաոճը վաղուց արդեն կերտված, հաստատված է և չի ենթարկվում քննարկման։ Րինուս Միխելսի հանճարեղ մարտավարությունը մյուս հանճարեղ հոլանդացու՝ Յոհան Կրույֆի կողմից իդեալականին մոտեցնելուց հետո գլխավոր մարզչին գործի կեսն է թողնում, բայց այդ մասին դեռ առանձին կհասցնենք խոսել։
    Ավելորդ եմ համարում ասել, որ դասական դարձած 4-3-3-ը մնացել է անփոփոխ։ Պաշտպանության խաղի մասին խոսելը դեռ վաղ է, քանի որ Սանթոսը ոչ մի լուրջ խնդիր չառաջարկեց: Աչքի ընկնող միակ փոփոխությունը Ալվեշի՝ համեմատաբար ավելի կենտրոնին մոտենալն էր։ Կիսապաշտպանական անփոփոխ եռյակը՝ Բուսկետս, Չավի, Ինիեստա, գործում էր ավելի սեղմված․ եռանկյունը սեղմվում էր, իսկ եզրային պաշտպանների՝ գրոհներին միանալու ժամանակ արագ բացվում ու հարձակվողներին ազատում հսկողներից մի քանիսից։ Դիրքային գրոհների ժամանակ հարձակվողները եզրերում շատ լայն են դիրքավորվում ու փորձում են մտնել տուգանային հրապարակ՝ կտրող փոխանցում կատարողին հասցեատերի ընտրության մեծ հնարավորություն ապահովելով։
    Մարտինոն հասկացրեց նաև, որ իր մոտ եզրային հարձակվողները ավելի հաճախ են փոխվելու եզրերով։ Պեդրոն պիտի հարմարվի աջից ավելի շատ խաղալուն։ Ալեքսիսը նպատակադրվել է բոլորին ապացուցել, որ այս մրցաշրջանում կդառնա հիմնական կազմի խաղացող անկախ Նեյմարի համար վճարված միլիոնների։
    Նեյմարը կրկին չստացավ Մեսսի հետ միասին խաղի բավարար ժամանակահատված, բայց արդեն իսկ պարզ է, որ թիմակիցները վստահում են նրան և փորձում են վերջինիս հասցնել գնդակը յուրաքանչյուր գրոհի ժամանակ, իսկ բրազիլացին ագահություն չի անում՝ որակյալ փոխանցումներով գրոհները սրելով։
    Միանշանակ կարելի է պնդել, որ թե՛ Խերարդո Մարտինոն, թե՛ Նեյմարը հասկանում են՝ ինչ պիտի անեն Բարսելոնին օգտակար լինելու համար։

Լեգենդներ. Պավել Նեդվեդ

  Փոքրիկ Պավելը ֆուտբոլով սկսել է զբաղել 5 տարեկանում, երբ ծնողները նրան տարան չեխական Տատրան ակումբի մանկապատանեկան դպրոցը: Նեդվեդն իր 1-ին պրոֆեսիոնալ պայմանագիրը կնքեց Պրահայի Դուկպա ակումբի հետ: 1 մրցաշրջան անցկացնելով Դուկպայում՝ Պավելը գրավեց երկրի ամենանշանավոր ակումբներից 1-ի՝ Պրահայի Սպարտայի ուշադրությունը, և, արդեն 1992 թ-ին տեղափոխվեց Սպարտա: Այստեղ երիտասարդն անցկացրեց 3 մրցաշրջան, որոնցից վերջինում Նեդվեդը պարզապես փայլեց՝ 27 խաղում դառնալով 14 գոլի հեղինակ, ինչը հիանալի ցուցանիշ է եզրային կիսապաշտպանի համար: Պավելն իր փայլուն խաղով գրավեց եվրոպական մի քանի հայտնի ակումբների, մասնավորապես՝ հոլանդական ՊՍՎ-ի և իտալական Լացիոյի ուշադրությունը: Ի վերջո, հռոմեական ակումբն ավելի համառ գտնվեց և, վճարելով  4.5 $, գնեց տաղանդավոր կիսապաշտպանի տրանսֆերային իրավունքները: Լացիոյում անցկացրած հենց առաջին մրցաշրջանում Նեդվեդը 11 գոլ հեղինակեց, իսկ արդեն երկրորդ մրցաշրջանում նվա-եց իր առաջին տիտղոսն Իտալիայում՝ գավաթը: Ֆուտբոլիստը շարունակում էր աճել, և դա ակնհայտ էր: Արդյունքներն իրենց երկար սպասել չտվեցին, և 1999/2000 մրցաշրջանում Լացիոն իր պատմության մեջ երկրորդ անգամ դարձավ Ա սերիայի հաղթող, իհարկե՝ գլխավորապես հենց Նեդվեդի շնորհիվ: 2001 թվականին Նեդվեդը տեղափոխվեց Յուվե: Թուրինցիները նրա տրանսֆերի համար վճարեցին դարասկզբի համար աստղաբաշխական գումար՝ 50 միլիոն $:  Պավելը Թուրին եկավ՝ փոխարինելու ռեալ տեղափոխված լեգենդար Զիդանին, և, միանշանակորեն կարելի է ասել, որ նա կարողացավ լուծել իր առջև դրված այդ դժվարին, նույնիսկ անհնարին թվացող խնդիրը և չիջեցրեց ֆրանսիացու սահմանած նշաձողը:

    Դել Պիերո, Տրեզեգե, Կամորանեզի և, իհարկե Նեդվե՛դ... գլխավորապես հենց այս քառյակի ջանքերով էլ Յուվեն կրկին նվաճեց Ա սերիայի հաղթողի կոչումը: Ինչ վերաբերում է 2002/03 մրցաշրջանին, ապա այն միանշանակորեն դարձավ լավագույնը մեր հերոսի կարիերայում: Նեդվեդն արդեն նորեկ չէր, նա գրոհների կազմակերպիչն էր, մասնակիցը, հաճախ՝ նաև եզրափակողը: Դել Պիերոյի հետ միասին, նա թիմի ոգին էր, ով կազմակերպում էր խաղը՝ իր հետևից տանեկով խաղընկերներին: Այդ մրցաշրջանում Յուեն կրկին հաղթեց Ա սերիան, Իսկ Չեմպիոնների լիգայում հասավ եզրափակիչ՝ միայն հետխաղյա տասնմեկ մետրանոցներով զիջելով Միլանին: Այս ֆանտաստիկ ֆուտբոլիստը արժանիորեն ստացավ Ոսկե գնդակը՝ ճանաչվելով լավագույնը Եվրոպայում: Շատ կարևոր է, որ Նեդվեդը սեփական օրինակով ապացուցեց՝   32 տարեկան ֆուտբոլիստը վետերան չէ՛, նա կարող է խաղալ, խաղալ ավելի լավ քան մեկ ուրիշը, խաղա՛լ, խաղա՛լ և հաղթել... Արդեն տարիներ անց, երբ Յուեն հայտնվեց ծանր վիճակում, Նեդվեդը շատերի նման չլքեց թիմը հանուն փողի, այլ մնաց, մնաց ու շարունակեց խաղալ՝ թիմակիցների հետ միասին ունենալով մեկ գերնպատակ՝ հաղթել ու դուրս գալ ճգնաժամից...  Վերելքներ ու վայրեջներ, հաղթանակներ ու պարտություններ, անկախ ամեն ինչից, Նեդվեդն արդեն ավելի քան մեկ տասնամյակ է, ինչ թիմի կողքին է, այժմ՝ արդեն որպես տնօրեն: Ո՞րն էր նրա հաջողության գաղտնիքը: իմ խորին համոզմամբ՝ համեստությունը, աշխատասիրությունը, տաղանդն ու հավատարմությունը...

    

Մանչեստեր Սիթի՝ Մանչինիից հետո Պելլեգրինի

    Եզակի մարզիչ ողջ ԱՊԼ-ում, ով նախընտրում էր 4-2-2-1-1 մարտավարությունը․ մի գծով շարված 4 պաշտպան, 2 հետակետային, որոնցից մեկը Յայա Տուրեն էր, ով դաշտում ահռելի տարածություն է փակում՝ անդադար շարժվելով։ Եզրերում մեկական խաղացող՝ աջում հիմնականում Սիլվան էր, ինչը թույլ չէր տալիս օգտագործել վերջինիս նուրբ, իսպանական ոճի գերազանց փոխանցումները 100%-ով։ Մի փոքր խորքից գործող մի հարձակվողը պետք է խորություն ապահովեր գրոհներին, բայց իրականում պարզապես փորձում էր լրացնել կենտրոնում կիսապաշտպանի բացակայությունը, ինչը որոշ չափով կտրում էի պայմանական Տևեսին գրոհի առաջին ճակատից, որտեղ միայնակ մնացած հարձակվողին մնում էր սպասել եզրերից օդից եկած գնդակներին կամ փորձել խաղը վերցնել իր վրա։ Այսպիսով թիմային խաղի փոխարել ստանում էինք անհատների որակների ցուցադրում, ինչն էլ հենց խանգարեց Մանչինիին նվաճել համաշխահային ֆուտբոլի առաջատարությունը։

    Հիմա դեռ վաղ է խոսել <<քաղաքայինների>> նոր մարզչի՝ Մանուել Պելլեգրինիի կառուցվող խաղի մասին, բայց մոտավորապես կարելի է նշմարել կառորցվածքային այն ոչ գլոբալ փոփոխությունները, որոնք կան։ Չիլիացու նախընտրած 4-4-2-ը շատ հաճախ կփոխակերպվի անգլիական ֆուտբոլի համար շաբլոն 4-2-3-1-ի։ Հենակետայինները ավելի բարձր են տեղակայված՝ եզրայինների հետ մի գծով, ինչը պաշտպանվելիս նահանջելով ստեղծելու է 4-ական խաղացողներով 2 շերտանի հագեցած պաշտպանություն՝ հիշեցնելով Ֆերգյուսոնի դարասկզբյան մարտավարությունը։ Հարձակվողներից մեկն էլ՝ համեմատաբար շարժունը, կգործի ոչ թե գործընկերոջ մեջքի ետևում, այլ մի փոքր եզրում՝ հաճախ էլ եզրային հարձակվող դառնալով ու հակադարձ եզրի կիսապաշտպանին նույնպես հարձակման գծին միացնելով։
    Մրցաշրջանի ընթացքում որոշ փոփոխություններ դեռ հաստատ կլինեն, ու մենք կփորձենք ժամանակ առ ժամանակ վերլուծել ու Ձեզ ներկայացնել այդ փոփոխությունները։